Rozdział I

Violetta

Właśnie wsiadam do samolotu. Mój tata zajął miejsce obok jakiejś starszej pani. Ja zaś usiadłam obok jakiegoś chłopaka. Zapięłam pas i spojrzałam na tatę. Patrzył na mnie dziwnym wzrokiem, ale no cóż, nigdzie indziej nie było wolnego miejsca. Mój tata jest nadopiekuńczy. Zawsze trzymał mnie z daleka od chłopców. Niestety teraz musi pogodzić się, że przez następne 10 godzin będę siedziała z jakimś chłopakiem.

Leon

Usiadła obok mnie bardzo ładna dziewczyna. Ten jej uśmiech. Ach, chyba się zakochałem. No dobra Leon ogarnij się, może najpierw do niej zagadaj?

-Hej- no pewnie Leon, nic lepszego nie mogłeś wymyślić?

-Ehm, cześć- o matko, jaki ona ma wspaniały głos, chyba zaraz oszaleję.

-Jestem Leon.

-A ja Violetta- jakie piękne imię ma ta dziewczyna.

-Też lecisz do Buenos Aires?- no co za głupie pytanie, przecież to oczywiste!

-Taak.

Violetta

Ojej jaki to przystojny chłopak. Nie Violka ogarnij się, jeszcze nie doleciałaś do Buenos Aires a już się zakochujesz. Kurczę jak mi się nudzi. Może jednak z nim pogadam?

-Przylatujesz na stałe do Buenos Aries?-zapytałam.

-Tak przeprowadzam się.

-Ja też.

-To dziwne, przecież mogliśmy się spotkać w Madrycie, a może to przeznaczenie?- na jego twarzy zabłysnął kolorowy uśmiech.

-Możliwe- zaśmiałam się.

Ekhm!- usłyszałam chrząknięcie za moimi plecami, to tata. No pewnie zawsze musi mi narobić obciachu.

-Tam siedzi mój tata German.

-Ahm, miło mi go poznać.

-A tak w ogóle to dlaczego się przeprowadzasz?

-To trochę osobista sprawa, ale dobrze, powiem ci. Chodzi o to, że nie mogłem już wytrzymać z.....

-------------------------------------------------------------------------

To tyle, mam nadzieję, że rozdział się wam spodobał

Proszę napiszcie komentarz co sądzicie o tym opowiadaniu

II rozdział wrzucę jutro

Konstancja :*